zondag 16 februari t/m vrijdag 4 april

op vrijdag, 04 april 2014.

Geen bericht goed bericht!

zondag 16 februari t/m vrijdag 4 april

Lange tijd geen nieuws. Maar er is wel een hoop gebeurd. Ik zal beginnen bij het begin.

Na het goede nieuws van de laatste keer mochten we ook zaterdag nog lekker naar huis. Daar hebben we met ouders en de buurtjes het goede nieuws nog even gevierd met een heerlijk stukje taart en champagne. Of nouja iedereen champagne en mama aan de appelsap. Zondag zijn we gezellig naar de verjaardag van ons buurjongetje Noah geweest en heeft Zoey heerlijk met alle kindjes gespeeld.

Hiermee maak ik meteen een sprongetje naar onze nieuwe spruit en de 20 weken echo. Dinsdag 18 februari hadden wij aan het einde van de middag onze echo. Alles zat erop en eraan en jawel er zat zelfs een piemel aan! Het is een jongen! Niet te missen! Helaas vond de echoscopiste dat de groei een week achter liep en aangezien we onze vorige echo's in het AMC hebben gehad kon ze niet kijken hoe het precies zat. Er werd heen en weer gebeld en we moesten voor een medische 20 weken echo een afspraak maken in het AMC. Alles was verder wel goed en ze zag geen afwijkende dingen. Het kan ook nooit een keer normaal bij ons. Nouja afwachten maar en tot die tijd kunnen we toch niet zoveel doen.

Een week later konden we gelukkig al terecht in het AMC en ook daar kwamen ze tot de conclusie dat we een weekje achterlopen qua groei. Alles werd grondig nagekeken en er was niet echt iets duidelijks over te zeggen. Hoe dan ook willen ze het in de gaten gaan houden en we moesten over 2 weken weer terug komen voor een groei echo. Wel was hij ten opzichte van de vorige echo netjes gegroeid dus dat was goed nieuws. De echoscopiste was verbaasd dat ik nog zoveel werkte en zei dat rust het enige medicijn was. 

De volgende dag waren mama's collega's er benieuwd naar onze echo en daar was hij dan, de grote instorting. Ik wist even helemaal niet meer hoe ik alles moest doen. Ik was moe, ongerust, bezorgd maar vooral op. Helemaal leeg. Het geregel van thuis en werk en ziekenhuis en ook de zorgen over onze kleine man werden me even allemaal teveel. Daar kwamen ze, tranen, heel veel en heel hard.

Mijn leidinggevenden vroegen zich af of het misschien niet beter was om tot de volgende echo even mijn rust te pakken en niet te gaan werken en dat we dan wel zouden zien hoe het ging lopen. Ik was na een gesprekje met hun even langs mijn manager geweest en ook hij stuurde me naar huis. Wilde me in ieder geval tot de volgende echo was geweest niet op het werk zien. Ik moest even contact opnemen met de arbo arts en dan zouden we wel gaan kijken hoe verder.

IMG 3200De mensen die me een beetje kennen weten dat ik er bijna bij neer moet vallen wil ik me al een keer ziek melden dus je kunt je voorstellen dat dit geheel tegen mijn principes inging. Maar het kon echt niet langer zo. In tranen belde ik Dennis op en die gaf mijn leidinggevenden en manager gelijk. Ik voelde me meer een totale mislukking. Mijn moeder was aan het oppassen en ook thuis vloeiden de tranen weer rijkelijk. Gelukkig kwam Zoey me al snel een heleboel kusjes en knuffels geven en ook mijn mama was er om me troosten. Ik heb me er maar aan overgegeven en nu maar even mijn rust pakken.

De rust week kwam op een goed moment want de volgende kuur voor Zoey begon weer. de derde en voorlaatste van deze kuur.  Daar gingen we weer. Wagen volgeladen en op naar het AMC. De kuur verliep op zich goed en er waren geen gekke dingen. Zaterdag wachten op de uitslag van het bloed en helaas pindakaas. De waardes waren te hoog en we mochten niet naar huis. Gadverdamme!! Dat werden nog een paar nachtjes bivakkeren in het ziekenhuis. Zondag zouden ze opnieuw bloed afnemen en maar hopen dat het dan beter was. Helaas waren de waardes nog steeds te hoog en er was nog meer slecht nieuws. Er was een bacterie gevonden in het bloed van Zoey en dat betekent antibiotica. Het bleek dezelfde bacterie te zijn als de vorige en dus hebben we meteen gevraagd of het deze keer misschien wel mogelijk was om thuis de antibiotica te geven.

IMG 3350Na een hoop geregel en heel veel medewerking van de lieve doktoren in het AMC werd er een infuuspomp voor thuis bezorgd en mochten we samen met de thuiszorg zelf de antibiotica regelen. Dit was ontzettend fijn en zo konden we toch nog 5 dagen lekker thuis slapen en spelen. Van buurjongen Noah mochten we de brandweerman Sam rugzak lenen waar de pomp mooi in paste en zo konden we evengoed overal heen. Eerst zaterdag 8 maart de verjaardag van Opa de Heer en zondag 9 maart de verjaardag van tante Rissie. Zoey was super vrolijk en vond het heerlijk dat ze lekker kon spelen. Ook nog heerlijk buiten gespeeld maar haar twee grote vrienden Noah en Timo.

Mama moest in de tussentijd nog naar de arbo arts en daar tot de beslissing gekomen dat ik tot aan mijn verlof niet meer ga werken. De arbo arts was er vrij snel uit en was erg duidelijk, echter bij mij moest het nog even binnen komen. Het voelt gewoon niet juist terwijl ik weet dat het toch echt de juiste beslissing is. Het gaat tegen mijn principes in om niet te werken. Ik ben immers niet ziek. Maar naarmate het gesprek met de arts vordert besef ik dat ze wel gelijk heeft. Ik zal nog wel even aan het idee moeten wennen. Het idee dat ik niet meer hoef te plannen welke dagen ik wel en niet kan werken en of ik wel of niet voor Zoey kan zijn geeft me wel direct rust in mijn hoofd. Ik ben er gewoon altijd voor haar en ik kan mijn rust pakken. We zullen wel zien hoe het gaat lopen. Het moet nog even tot me door dringen denk ik.

Na het gesprek met de arbo arts voel ik me toch redelijk mislukt en is het weer huilen. Gelukkig weten Dennis en mijn moeder me op te vrolijken en me te overtuigen dat ik echt geen mislukking ben en dat mensen zich wel voor minder dan dit ziek melden of thuis zitten. Nouja dat zal dan wel. Ik leg me er maar bij neer en probeer maar zo rustig mogelijk te doen en er voor Zoey te zijn.

IMG 3120Helaas was daar ook weer de dag dat we voor de laatste van deze kuur naar het ziekenhuis moesten. Altijd weer een vervelend moment maarja het is niet anders. De wagen weer volgeladen en daar gingen we weer vol frisse moed. Hopelijk was de bacterie ook weg en konden we gewoon weer in alle rust beginnen.

Mama bleef woensdag slapen en donderdag stond de ruggeprik weer op het programma. De vorige keer was er erg veel narcose middel nodig om Zoey in slaap te krijgen en was ze ook heel snel weer wakker. De IC verpleekundige had de naam van Zoey al gezien en dacht al owjee Zoey Brugman haha. Gelukkig ging het deze keer weer super goed en was het zo gepiept. Snappen jullie het nog. Nouja gelukkig maar.

Zaterdag middag kregen we te horen dat haar waardes goed waren en dat we naar huis mochten. Ook de bacterie was niet meer te vinden in haar bloed dus alleen maar goed nieuws. Met piepende bandjes naar huis want we hadden nu bijna 2 weken even helemaal niks op het programma staan.  Heerlijk even geen ziekenhuis, geen geprik en gefrunnik gewoon even lekker thuis.

2 weken hebben we heerlijk genoten van het thuis slapen en met z'n drietjes wakker worden en naar bed gaan. Heerlijk buiten gespeeld en van het mooie weer genoten. Zoey is ook bijna niet ziek geweest van de laatste kuur dus ook het spugen behoorde even tot het verleden. Heel even leek het alsof er niks aan de hand was.

In de tussentijd ook weer een echo gehad en nog steeds weinig nieuws. Meneertje Brugman groeit nog steeds in zijn eigen lijn door en is nog steeds een week tekort in zijn groei. Omdat ze het toch in de gaten willen blijven houden is er besloten dat ik ook voor de verloskundige controles in het ziekenhuis moet komen en dat ze met echo's de groei in de gaten blijven houden. Verder zei de echoscopiste dat het er absoluut niet zorgwekkend uit zag en dat we ons geen zorgen moesten maken. Ze was blij om te horen dat ik gestopt was met werken en dat ik mijn rust pak op de momenten dat dat kan. Verder is er weinig dat ik kan doen. Nouja op zich goed maar makkelijker gezegd dan gedaan. We wachten de volgende echo maar weer af.

IMG 3095We zijn 27 maart begonnen met de nieuwe kuur. Eigenlijk zou dit weer een nachtje in het ziekenhuis slapen worden maar wij hadden gevraagd of het niet een dagbehandeling kon worden. We zouden dan wel erg vroeg in het ziekenhuis moeten zijn en pas laat klaar zijn maar dat kon ons niks schelen. Als we maar lekker thuis konden slapen.

Deze kuur zou weer erg pittig worden. Veel chemo waar ze ziek van kan worden en ook weer in aplasie kan raken. Het zijn wel medicijnen die ze eerder ook al heeft gehad. Maar afwachten hoe ze erop reageert.  De eerste 10 weken worden nog als erg heftig ervaren maar daarna zou het rustiger moeten worden. Nouja 10 weken, zijn toch zo voorbij?!

De dag begon al vroeg (8.30 uur) met een ruggeprik en een beenmergpunctie. Dan kunnen we zien of ze nog steeds schoon is. Gelukkig ging alles volgens het boekje en kreeg ze via de ruggeprik de eerste chemo weer binnen. Bij terugkomst op de kamer werd de volgende chemo alweer aangehangen en daarna volgden er nog 2. Halverwege de dag ging de naald nog een keer uit haar Port a Cath en die moest natuurlijk weer opnieuw worden ingebracht. Na een hoop huilen en krijsen zat hij er weer in en konden we weer verder met het programma van de dag. Uiteindelijk waren we rond 8 uur 's avonds klaar en mochten we lekker naar huis.

Helaas begon 's avonds het spugen alweer en het leek wel alsof de afgelopen 2 weken een eeuwigheid geleden waren. Maarja nu weer even rust. Volgende week alleen bloed prikken maar verder niks.

IMG 3196We hebben heerlijk genoten van het mooie weer en Zoey heeft heerlijk buiten kunnen spelen. Fietsen, op haar auto racen, met de buurjongens spelen, schommelen, van de glijbaan en nog veel meer. Ze heeft helemaal een lekker bruine toet gekregen. Hier wordt je toch helemaal vrolijk van. Ik zeg kom maar op met de zomer!

Bloed prikken afgelopen donderdag was ook goed. We waren met een uurtje weer weg. De waardes vielen ook nog mee. Wel weer in aplasie maar dat is volgens verwachting. Weer oppassen dus met andere kindjes en de hygiene weer hoog in het vaandel.

De beenmergpunctie die we afgelopen week hebben gehad was ook nog steeds schoon dus het gaat super goed!

Nog een paar daagjes en dan wordt onze prinses alweer 2 jaar. Dat is wel weer een feestje natuurlijk en dat gaan we ook zeker vieren. De taart is besteld en we hebben haar kado al binnen. Vandaag hebben we mooie kleren voor haar gekocht dus op naar 13 april!!

 

Reacties (1)

  • Danny Carmela Lasschuit

    Danny Carmela Lasschuit

    09 april 2014 op 19:20 |
    Jeetje heftig allemaal heel veel sterke xxxx

    antwoord

Plaats een reactie

U dient in te loggen om een reactie te plaatsen. U kunt hieronder inloggen