Donderdag 17 oktober 2013

op dinsdag, 29 oktober 2013.

Op naar het AMC

Donderdag 17 oktober 2013

Na een lange slechte nacht zouden we vanmorgen naar het AMC gaan. Het ambulance personeel was mooi op tijd. We werden op een ander bed gelegd (mama mocht absoluut niet bij Zoey weg) en dag Rode Kruis Ziekenhuis. De ambulance broeder had nog een hele lieve knuffelbeer bij zich voor Zoey maar die hoefde ze niet, haar eigen konijntje Koko was veel liever!

Mama en Zoey in de ambulance en papa met opa en oma erachteraan.

Papa, opa en oma waren al in het ziekenhuis toen wij aankwamen en dan merk je toch wel het verschil. Op deze afdeling kom je niet voor je plezier! F8 Zuid Kinderoncologie! De ergste nachtmerrie voor elke ouder!

Maar we bleven positief want er was nog geen officiële diagnose dus misschien was het wel iets heel anders. Positief blijven dachten we.

Ondertussen waren ook opa en oma Brugman er weer en hebben we met z'n allen nog wat gekletst en koffie gedronken. Wat moet je anders.

Zoey moest opnieuw door allemaal artsen worden onderzocht en geprikt en weet ik wat ze nog meer moesten doen. Zoey had hier totaal geen zin in maarja je weet dat het moet! Ze heeft de hele boel lekker bij elkaar gekrijst en wij gaven haar groot gelijk! Dat gepluk aan je lijf is ook gewoon helemaal niet leuk!

Verder die dag met haar in bed gelegen omdat ik geen seconde van haar zijde mocht wijken. Als ik ook maar moest plassen was het al huilen. Kon ze maar vertellen wat ze had of waar ze pijn heeft. Of wat we voor haar kunnen doen. Je voelt je zo machteloos!

Die avond is iedereen naar huis gegaan en zouden we 's avond de uitslag krijgen van het bloed. De volgende dag zou er dan een beenmergpunctie en een lumbaalpunctie worden gedaan en dat samen zou ons meer duidelijkheid moeten geven.

De artsen kwamen die avond en vertelden ons dat er in het bloed geen kankercellen waren gevonden. Maar dat dit nog niks zei omdat ze eerst de uitslag van de punctie moesten hebben. Verder konden ze ons eigenlijk weinig vertellen omdat ze natuurlijk ook nog niks wisten.

Snel de ouders gebeld omdat we toch wel enigszins positief waren dat er niks in het bloed zat. Zoey was nog steeds erg ziek, hoge koorts, jengelig en veel huilen.

Morgen een spannende dag: beenmergpunctie en lumbaalpunctie.

Plaats een reactie

U dient in te loggen om een reactie te plaatsen. U kunt hieronder inloggen