Dinsdag 29 oktober 2013

op dinsdag, 29 oktober 2013.

De 2e chemo en Port-a-Cath

Dinsdag 29 oktober 2013

Zoey heeft gelukkig goed geslapen vannacht en ook mama heeft uiteindelijk nog een paar uurtjes kunnen slapen.

Papa was er ook al op tijd omdat Zoey vandaag als eerste aan de beurt zou zijn. Rond 8 uur moesten we bij de operatiekamer zijn.

Rond half 7 vond Zoey dat het tijd was om wakker te worden en hebben we gezellig samen op bedje tv gekeken. Papa kwam al vrij snel ook binnen dus nog even quality time met zijn drietjes.
Helaas was gisteravond het laatste infuus gesneuveld dus die moesten ze op de OK opnieuw in gaan brengen. Ontzettend balen maarja niks aan te doen helaas. Hiervoor kreeg ze op beide handjes een verdovende zalf gesmeerd met een mooie pleister (helemaal gek van pleisters, hoe mooier het plaatje erop is hoe mooier ze het vindt) en ook op haar rug op de plek waar de ruggenprik zal komen. Ze vond het allemaal prima en heeft nog even gezellig met de zuster gespeeld en natuurlijk geholpen met plakken.

Om even voor 8en een mooi operatiehemdje aan en daar gingen we. Met brok in de keel van de zenuwen voor de derde keer ons meisje wegbrengen naar de OK. Ik kan er toch echt niet aan wennen. Weer een mooi blauw pak aan en nog een kusje van papa en daar gingen we. Infuus werd op de OK eerst door een assistent verkeerd gedaan en daarna door de anesthesist gelukkig wel goed. Mama mocht nog even de time out doen met de artsen, dit is een korte vragenlijst om te checken of alles klopt. Naam van de patiënt, geboortedatum en wat er gaat gebeuren. Dan altijd het naarste moment het in "slaap" zien vallen en slap worden van je kind. Snel werd ze overgelegd op de operatietafel en na een snelle kus moest mama het toneel verlaten. Ja probeer je dan maar eens groot te houden, als je je kleine meisje moet achter laten op zo'n grote tafel voor een grote ingreep. Op de gang even heerlijk gejankt want nu kon het even. We hebben samen afgesproken dat we dat niet of zo min mogelijk doen waar Zoey bij is om haar niet van streek te maken. Soms best lastig maar tot nu toe gaat het goed!

De operatie zou 1 uur en 40 minuten duren en ik kan je vertellen dat is super lang! Gelukkig kregen we al iets eerder bericht en konden we lekker naar haar toe. Ze was net terug op de verkoeverkamer en lag nog totaal in coma. Dat was mooi want om de medicatie goed hun werk te laten doen moest ze 4 uur plat liggen. Best een uitdaging dus elke minuut was er weer een. Helaas werd ze na 1,5 uur compleet overstuur wakker en was ze niet meer te houden. Ze heeft nog iets kalmerende gekregen en dit heeft wel 15 min gewerkt. Toen weer totaal hysterisch en weer rechtop in bed. Mama erbij gesprongen maar ook dat hielp niet. Ze wilde alleen maar op schoot zitten bij mama maarja dat kon natuurlijk niet. Gelukkig kwam de arts op dat moment en die zei dat ik maar goed plat moest gaan liggen en haar dan op schoot moest nemen. De hartslag ging meteen naar beneden en we vroegen of ze Bumba wilde kijken: JA JA! Was het antwoord. En mevrouw lag alweer te lachen en wilde zelf papa zijn telefoon vasthouden om te kijken. Nou gelukkig weer helemaal vrolijk. Ze viel nog lekker in slaap en voor we het wisten mochten we alweer naar de afdeling terug.

Daar aangekomen had mevrouw ook wel honger en hebben we nog een lekker broodje gegeten. Toen werd de volgende chemo ook opgehangen dus wederom een spannend moment.

Ook het avondeten weer heerlijk gesmuld en nog even gezellig Sesamstraat met z'n 3tjes gekeken. Toen ging het lampje wel een beetje uit en om half 8 is ze heerlijk lachend in slaap gevallen. Het is nu kwart over 10 en ze slaapt nog steeds heerlijk. Nog geen last van misselijkheid of andere bijwerkingen.

Het allerbeste nieuws is als vandaag en vannacht alles goed gaat en de controles morgen goed zijn we dan eindelijk naar huis mogen!!!! Joepieee na 14 dagen ziekenhuis weer lekker ons eigen huisje. Want het is hier heus niet vreselijk hoor begrijp me niet verkeerd. Het is zo'n beetje het Hilton van alle kinderziekenhuizen, maar ik ben toch liever thuis!
We moeten wel vrijdag alweer even terug voor een injectie met medicijnen maar daarna weer lekker terug naar huis toe voor het weekend.

Ik hoop morgen goed nieuws te kunnen melden vanuit ons eigen huisje op onze heerlijke bank in Assendelft! Duimen maar!

Reacties (8)

  • Mariska Brugman

    Mariska Brugman

    30 oktober 2013 op 07:05 |
    Tante rissie is heeeeeeel erg hart aan bet duimen dat je lekker met papa en mama naar huis mag en daar lekker mag blijven hou heeeeel veeeeel van je dikke kussss moppie en ook voor een kanjer van een mama en papa

    antwoord

  • Bianca Meeuwenoord

    Bianca Meeuwenoord

    30 oktober 2013 op 07:32 |
    Zit me tranen in mijn ogen je blogs te lezen! Ik wil jullie heel veel sterkte en kracht wensen en hoop dat zoey lekker even nr huis mag! Dikke xx Bianca Meeuwenoord

    antwoord

  • Ingrid Minnée-Niesten

    Ingrid Minnée-Niesten

    30 oktober 2013 op 07:48 |
    Tussen de tranen door geprobeerd te lezen... Heel veel sterkte komende tijd! Fijn dat het beter gaat en met spelletjes wat accepteert! Hopelijk snel naar huis want je eigen omgeving is het fijnst! Liefs ingrid

    antwoord

  • Yolande De Groote

    Yolande De Groote

    30 oktober 2013 op 11:16 |
    Wij duimen mee

    antwoord

  • Ronald Minnee

    Ronald Minnee

    30 oktober 2013 op 11:37 |
    Heel veel sterkte! Wij leven erg met jullie mee.

    antwoord

  • Daphne Kersbergen

    Daphne Kersbergen

    30 oktober 2013 op 11:38 |
    Hallo Zoey,
    Wat ben jij dapper en goed bezig zeg.
    hopelijk lees ik straks dat je thuis bent. Lekker met je eigen spulletjes en je eigen bedje en vertrouwde mensen.
    Dikke knuffel van Daphne

    antwoord

  • Miriam Sinneger

    Miriam Sinneger

    30 oktober 2013 op 12:17 |
    Hey Mariska, wij zijn enorm geschrokken van de berichten over Zoey.
    En willen jullie natuurlijk heel veel sterkte en kracht toewensen en hopelijk snel naar huis. Wij denken aan jullie en leven mee!!! Lieve groetjes van Miriam (Mir Schoonheid) + fam

    antwoord

  • Karin Conradie-Groothuis

    Karin Conradie-Groothuis

    30 oktober 2013 op 18:50 |
    Lieve Zoey,

    Ik heb elk verhaaltje gelezen wat je mama zo dapper heeft geschreven over wat jullie allemaal meemaken. Ik vind je een hele flinke dappere meid en ik weet zeker dat jij dit gaat winnen! Kick some ass Zoey! En jullie ook Maris, sterkte en ik leef met jullie mee!!

    Liefs Karin

    antwoord

Plaats een reactie

U dient in te loggen om een reactie te plaatsen. U kunt hieronder inloggen