Zaterdag 30 november t/m dinsdag 10 december 2013

op dinsdag, 10 december 2013.

Drukke dagen

Zaterdag 30 november t/m dinsdag 10 december 2013

We moesten nu 4 dagen lang elke dag naar het ziekenhuis voor een shotje chemo en ook thuis moeten we elke dag zelf chemo toedienen. Dit doen we via de sonde. De artsen vertelden ons dat een bijwerking van deze chemo griepverschijnselen zijn en dat we daar op moeten letten. Dus krijgt ze koorts dan is het meteen aan de bel trekken. 

We waren allang blij dat we gewoon weer lekker naar huis mochten na het shotje en dat we deze keer niet hoefden te blijven.

Zaterdag was ook onze keuken klaar en wat is het super mooi geworden. Het lijkt wel of we een veel groter huis hebben. Na het halen van het chemo shotje zijn we even snel langs huis gereden om de keuken te bewonderen en toen zijn we weer doorgereden naar Opa & Oma de Heer.

Zondag is papa met Zoey naar het ziekenhuis gegaan voor het shotje en ging mama samen met Opa en Oma even op verjaardagsvisite bij nichtje Chiara. Die vond het erg gezellig dat we er waren. Rond het middaguur weer naar huis gegaan en daar zaten papa en Zoey op de bank. Allebei in een diepe slaap. Papa werd nog wel wakker maar Zoey niet. Mijn moeder en ik zijn toen naar Assendelft gereden om de keuken te gaan poetsen en in te richten zodat we misschien maandag weer thuis konden gaan wonen. Want hoe fijn we het ook hebben bij opa en oma, niks is zo fijn als je eigen huis en je eigen bedje.

Gelukkig kwamen we een heel eind en was de keuken schoon en ingericht. Helaas kwamen we niet meer toe aan de rest van het huis en besloten we maandag de rest te gaan doen. Zoey was het er niet mee eens dat ik heel de dag was geweest en mama was even uit de gratie. Nouja komt ook wel weer.

Maandag ging papa weer met Zoey naar het ziekenhuis en konden mama en oma aan de poets in Assendelft. Van boven tot beneden is alles gepoetst. Alles is schoon en opgeruimd. Het duurt even maar dan heb je ook wat zeg maar. Lekker thuiskomen in een fris en fruitig huisje. Zeker voor Zoey erg belangrijk! Maandag avond nog even bij opa en oma gegeten en toen weer lekker naar huis. De kookplaat werd nog even goed aangesloten en Renee en Bo kwamen ook nog even gezellig mee. De dames hebben nog even gezellig gespeeld en er werd een ware auto race gehouden in de woonkamer. Fijn om te zien dat ze af en toe ook nog van deze heerlijke momenten heeft en lekker kind kan zijn.

1e05c3bf680491467dfe0eea67c1ab02Morgen nog 1 keer chemo shotje en dan even 3 dagen rust. Er wordt dan ook bloed afgenomen om te kijken of haar bloedwaardes goed genoeg zijn voor de volgende ronde. Hopelijk voelt Zoey zich goed en kunnen we donderdag gezellig met z'n allen Sinterklaas vieren. We besloten nog even een broodje te eten in het AMC omdat we best honger hadden gekregen en daarna lekker naar huis te gaan. We werden gebeld dat haar HB gehalte nog maar 4,9 was en alles onder de 5 betekent een bloedtransfusie. Nouja meteen maar weer naar boven en dan nog maar 3 uur zitten. Helaas was net de naald uit de port a cath gehaald en die moest er dus weer in. Rond 6 uur 's avonds zat alles erin en gingen we snel naar huis.

8c6e21461e1844c1bcd197e040d6752bGelukkig was ze donderdag nog steeds goed en besloten we dat het Sinterklaas feestje door kon gaan. Alle opa's en oma's opgetrommeld en ook tante Mariska, tante Marloes en nichtjes waren van de partij. En wat was het spannend. We werden eerst nog even verwacht bij buurvrouw Mandy en buurman Mike. Sinterklaas zou daar langskomen en had gevraagd of wij ook even wilden komen. Wat hebben we gelachten met z'n allen! Iedereen kwam aan de beurt. Zoey vond het allemaal maar eng dus die bleef lekker op schootje bij papa en mama zitten. Buurjongetje Noah interesseerde het allemaal niks en die bleef lekker rondjes draaien, pepernoten en schuimpjes eten en spelen. Zoey spuugde voor we naar de buurtjes gingen nog even wat en dus hadden we voor de zekerheid maar een bakje meegenomen.

Helaas had Noah het bakje harder nodig als Zoey en was hij erg solidair naar Zoey toe wat betreft het spugen. Het mocht de pret niet drukken en binnen no time was iedereen weer fris en fruitig en kon het feestje verder gaan. Zoey kreeg nog een mooi kado van Dora en ook de nichtjes en zelfs papa en mama kregen een mooi kado van de Sint.

1f5df97bf38a5a7d64578d7521af0ffdDaarna weer snel terug naar nr 91 want de Sint had zijn Pieten opdracht gegeven de rest van de kado's daar neer te zetten. Na even zoeken vonden de meiden ze in de badkamer. Aardig wat zakken vol en we zijn maar snel begonnen met uitpakken. Onder het genot van een lekker hapje en drankje. Helaas stortte Zoey helemaal in en hebben we haar lekker op bedje gelegd. Gelukkig hielpen haar nichtjes wel met het uitpakken van de rest van haar kado's want dan kon ze volgens Isa meteen beginnen met spelen morgen. Tsja best goed bedacht toch!?

Helaas is Zoey toch erg ziek van alle chemo die ze op dit moment krijgt en is het vooral 's nachts veel spugen en poep. Dit resulteert in veel gebroken nachten. Omdat haar billetjes nog steeds stuk zijn aan 1 kant doet het ook nog erg zeer als ze heeft gepoept. Ze wil daarna ook echt niet meer terug in haar eigen bed en dan is het dus vaak huilen. Soms lukt het nog wel eens haar weer in haar eigen bedje te leggen maar vaak nemen we haar maar mee naar ons eigen bed. Dan valt ze namelijk wel weer in slaap en tsja opvoedkundig is het waarschijnlijk helemaal niet verantwoord maar dat kan ons op dit moment even geen bal schelen! Dat komt wel weer. Helaas lig je zelf niet echt lekker als er een klein hoopje naast je ligt dus ook wij zijn op dit moment redelijk gebroken. Maarja alles voor ons kleine meisje. Die heeft al genoeg te verduren. Daarbij vallen wij totaal in het niets.

Vrijdag ochtend moesten we bloed laten prikken in een ziekehuis bij ons in de buurt om te kijken of de bloedwaardes genoeg waren gestegen. We zouden 's morgens in Assendelft naar de prikpoli gaan maar helaas was het weer een night from hell en besloot Zoey om 5 uur 's ochtends dat het over was met slapen. Na een half uur krijsen kwamen we erachter dat ze wel tv wilde kijken en daar zaten we dan Dora te kijken. Papa viel gelukkig nog even in slaap en Zoey om half 9 ook nog tot half 11. Helaas was de prikpoli maar tot half 11 open en besloten we maar naar het Rode Kruis Ziekenhuis in Beverwijk te gaan. Nou dat doen we dus ook niet meer. Het begon nog vrij voorspoedig, we mochten meteen doorlopen. De zuster die Zoey zou prikken was erg nerveus en ook Zoey had er weinig zin in. Zuster begon te trillen en vingerprikje liep niet. Wij zeiden nog tegen haar dat ze normaal altijd een iets groter naaldje pakken omdat die kleine het niet goed doen maar er werd niet naar ons geluisterd. Ze bleef maar in de vinger van Zoey knijpen maar daar kwam weinig uit. Een andere zuster was er al bijgekomen maar het was net de lamme helpt de blinde. Tsjonge jonge wat een prutsers. We wilden het bijna zelf gaan doen. Gelukkig spraken onze gezichten boekdelen en ook het gekrijs van Zoey maakt haar niet minder nerveus. Ze vroeg aan de andere zuster of ze iemand wilde halen die het van haar kon overnemen en bij deze zuster ging het zonder problemen.  Nou dit was dus meteen de laatste keer dat we hier geprikt hebben! Snel weer naar huis en lekker op de bank knuffelen.

Helaas kregen we al vrij snel daarna te horen dat de waardes te laag waren en dat we morgen niet met de volgende kuur zouden beginnen. Het lichaam kreeg in ieder geval tot maandag rust en dan opnieuw prikken. Omdat Zoey ondanks alle anti misselijkheids medicatie toch veel aan het braken is en 's morgens lichte verhoging had vroegen we of het mogelijk was nog even een arts te spreken voor de zekerheid. Gelukkig werden we al snel terug gebeld door de kinderoncoloog en die wilde ons toch voor de zekerheid even zien. Helaas was Den net even een boodschap doen dus toen hij terugkwam meteen spulletjes ingepakt voor het geval we toch een nachtje moeten blijven en in de auto gestapt.

In het AMC nogmaals bloed afgenomen om te kijken of de ontstekingswaardes verhoogd waren en Zoey werd even onderzocht. Omdat ze geen gekke dingen kon vinden en het bloed onderzoek nog niet terug was konden we 2 dingen doen. Of naar huis en als het niet goed is terugkomen morgen. Of preventief een nachtje ter observatie blijven en als alles goed is morgen weer naar huis. Omdat het ondertussen al half 7 's avonds was besloten we maar een nachtje te blijven. We hadden toch alles al in de auto staan. Met alle gebroken nachten ook wel fijn dat ze even goed op haar letten. En daar doen de zusters de medicatie en het verschonen van luiers in de nacht dus zo konden wij ook een goeie nacht maken. Omdat Dennis toch wel overal doorheen slaapt besloten we dat hij bij Zoey zou blijven en dat ik naar huis zou gaan om een goeie nacht te maken.

Allemaal goed geslapen en mama werd zelfs pas om 10 uur wakker. Zaterdag middag werd het vrijgezellenfeest van onze buurvrouw gevierd en omdat het met Zoey en papa goed ging in het ziekenhuis kon mama ook nog even gezellig het begin hiervan mee pakken. De buuf was erg verrast en heeft volgens mij een super leuke dag gehad! Op naar het huwelijk!!

Toen snel door naar het ziekenhuis naar papa en Zoey. Die waren lekker aan het spelen en ze waren allebei blij dat ik er weer was. Omdat Zoey steeds na 1 bepaald medicijn moet spugen hadden we gevraagd of hier nog een vervanging voor was en die was er gelukkig. Lijkt beter te gaan dus hopelijk blijft dat zo. Gelukkig mochten we rond half 6 lekker naar huis. Geen gekke dingen gevonden in haar bloed en omdat ze verder ook gewoon vrolijk was mochten we gaan. Toch altijd weer fijn! Maar mocht er iets veranderen of mocht ze toch koorts krijgen dan moeten we meteen komen.

Helaas ook vannacht weer spugen en poep. Zondagochtend werd ze huilend wakker en was de hele dag ook niet echt in haar hum. Op dit soort momenten zouden we zo graag willen dat ze kon vertellen waar ze last van heeft, maar helaas moeten we er maar naar raden. Omdat je zelf ook moe bent en het ook niet meer weet ben je op een gegeven moment radeloos. Soms zelfs een beetje boos want waarom huil je nou!!?? Maarja dan voel je je weer schuldig omdat zij er toch ook niks aan kan doen dat ze zo ziek is. Net alsof zij erom heeft gevraagd. Maar ja soms weten ook wij het niet meer.

16189e7116e3ee67df2ecf25a778a22dZoey lekker om 7 uur naar bedje gebracht en gelukkig viel ze lekker in slaap. Mama had even een breek moment en heeft alles er even lekker uit zitten huilen op bed. Lucht lekker op! We besloten 's avonds toch maar de kerstboom op te zetten en toen deze stond lekker op de bank neergeploft. Den vroeg of het opluchtte het huilen waarop ik volmondig ja zei. Ik zag dat hij een oude foto van Zoey op zijn telefoon aan het bekijken was en niet veel laten was het tranen met tuiten bij ons allebei. Waarom ons kleine meisje, waarom wij, ze is nog zo klein, wat is het leven oneerlijk en niet leuk op dit moment en ga zo nog maar even door. Het is gewoon vreselijk om je eigen kind zo ziek te zien. Waarschijnlijk zullen we hier wel nooit aan wennen en misschien moeten we dat ook helemaal niet willen. Maar we moeten door! Voor Zoey! En door gaan we! Door tot de allerlaatste kankercel weg is! En ons lieve meisje weer helemaal gezond is!

Maandag moesten we weer bloed laten prikken om te kijken of haar bloedwaardes genoeg waren gestegen om door te gaan met de chemo. Gelukkig was dit het geval en kregen we ook nog even te horen dat er voor morgen een ruggeprik op het programma stond. Nouja kon er ook nog wel bij! Dat zijn weer zorgen voor morgen. Nu eerst lekker slapen.

Gelukkig een goede nacht. Wel 2 keer wakker door spuug en poep maar ze sliep lekker verder in haar eigen bedje. Rond kwart over 8 werd ze wakker en is papa met haar naar beneden gegaan. Hier was de stukadoor bezig het laaste stukje in de keuken te stucen en dat was best interessant. Om 12 uur werden we verwacht in het AMC en rond 11 uur reden we van huis weg. BIj aankomst liep alles zo soepel en vroegen ze of we meteen naar de IC wilden gaan. Nou mooi let's get it over with! Helaas weet ze nu al precies wat er gaat komen en was het alleen maar huilen. Gelukkig was het deze keer binnen 10 minuten klaar en ging alles goed. Nou dat was fijn om te horen na de vorige keren. Helaas was het na de behandeling ook huilen en het 2 uur stil liggen ging ook niet lukken. Ook moest vandaag weer begonnen worden met het shotje chemo dus die kregen we ook nog en gelukkig kalmeerde ze toen ook weer een beetje en hebben we nog even lekker Bumba gekeken. Daarna mochten we meteen naar huis dus rond 4 uur waren we alweer lekker thuis. Zoey was zo ontzettend moe en sliep om half 7 al. Nu maar hopen op een goede nacht.

Nog 3 dagen chemo shotjes en dan weer 3 dagen rust. Hopelijk deze keer geen gekke dingen en hebben we even rust dan.

 

 

Reacties (8)

  • Daphne Kersbergen

    Daphne Kersbergen

    10 december 2013 op 23:03 |
    Ach lieverds toch, een breek moment...zo gek is dat toch niet. Moet je eens kijken wat jullie meemaken. Petje af hoor hoe jullie erin staan met zn 3en. Super Zoey maar zeker ook super Mariska en dennis. Ondanks de bijwerkingen doet Zoey het super, de kanjer!
    Dikke knuf daf

    antwoord

  • Marloes de Heer

    Marloes de Heer

    10 december 2013 op 23:06 |
    Jullie zijn alle drie toppers, heel trots op jullie! Breek momentjes moet je af en toe hebben, anders knak je. Nu heb je even mee gebogen en kun je de volgende chemo dagen weer aan. Dikke kus

    antwoord

  • Mariska Brugman

    Mariska Brugman

    10 december 2013 op 23:10 |
    Ach arm schatje toch denk zo veel aan je en aan he papa en mama die zo flink zijn, me kleine lieve nichtje zoey hou van jou en van je lieve papa en mama ook heel veel schatjes dukkkeeee kusssss

    antwoord

  • Ilona de Jong

    Ilona de Jong

    11 december 2013 op 02:39 |
    Lieve schatties!!! Met enorme tranen lig ik jullie blog te lezen hier in Lissabon! Jeetje, die breek momenten, ik begrijp ze zo goed! En die mogen er zijn!!! Maar onthoudt altijd: jullie doen het alledrie zo onwijs goed!!! Wij zijn trots op jullie en die grote kleine held van jullie!!!!! Xxxxx

    antwoord

  • Yolande De Groote

    Yolande De Groote

    11 december 2013 op 05:21 |
    Wat een team . Hopelijk een beetje rust tijdens de feestdagen en dan genieten van de nieuwe keuken . Dikke zoen ook voor oma en opa De Heer

    antwoord

  • Nandi Brugman-Oonk

    Nandi Brugman-Oonk

    11 december 2013 op 05:40 |
    Wat een kajers zijn jullie toch alle drie. Als je het blog zo leest heb ik enorm respect voor jullie en inderdedaad je moet door en we gaan ervoor dat zoey helemaal kankervrij wordt. De weg is lang maar je hoeft hem niet alleen te gaan samen kunnen we hem lopen met vallen en weer opstaan we zijn super trots op jullie opa en oma Brugman

    antwoord

  • Wilma Heijink-Koper

    Wilma Heijink-Koper

    11 december 2013 op 08:32 |
    Niet raar hoor die breek momenten, die zijn nodig om door te kunnen gaan.
    Het is idd niet eerlijk maar daar wordt niet naar gevraagd.
    Jullie doen het met z'n drietjes hartstikke goed, soms vraag je jezelf af hoe je het moet redden maar toch is er een kracht in ons dat maakt dat je elke keer weer door gaat.
    Vind het super zoals jullie het doen hoor en we leven allemaal mee, maar jullie moeten het doen !!
    Heel veel sterkte en een hele dikke kus !

    antwoord

  • Cathy Padmos

    Cathy Padmos

    11 december 2013 op 23:03 |
    Hoe diep kun je gaan Maris!
    Zet um op super Zoey!

    antwoord

Plaats een reactie

U dient in te loggen om een reactie te plaatsen. U kunt hieronder inloggen